آپارات
کانال تلگرام
اينستاگرام
مرداد, 1397 بدون نظر روش های درمان, شناخت دندان, مراقبت و نگهداری, مقالات دندانپزشکی

 

چکیده

هدف مطالعه:

کوبی و همکاران ( ٢٠١٣ ‏) طی یک مطالعه سه ساله (آینده نگر، تصادفی، مولتی سنتریک) طول عمر ترمیم های خلفی انجام شده با بیودنتین (یک ماده جدید جایگزین عاج) را مورد بررسی قرار دادند.

‏مواد و روش ها:

ابتدا به منظور ارزیابی طول عمر بیودنتین در ترمیم های خلفی، این ماده بر اساس معیارهای USPHS (خدمات بهداشت همگانی ایالات متحده) با کامپوزیت z100 مورد مقایسه قرار گرفت.

در مرحه دوم پس از بروز ابریژن، بیودنتین به عنوان ماده جایگزین عاج در همراهی با کامپوزیت z100 ارزیابی شد.

‏نتایج:

ابتدا ٣٩٧ ‏نفر وارد مطالعه شدند.

در بررسی اولیه که پس از یک سال انجام شد، ٢١٢ ‏نفر در مطالعه باقی مانده بودند.

در ابتدای انجام ترمیم، هر دو ماده از نظر جا به جایی‏، فرم آناتومیک ()، تطابق لبه ای  و تماس اینترپروگزیمال  درجات مطلوبی را نشان دادند.

طی پیگیری، دو ماده از نظر خشونت سطحی در سطح مطلوب درجه بندی  شدند و بعلاوه فاقد پوسیدگی ثانویه و درد پس از عمل بودند.

بیودنتین تا شش ماه پس از انجام ترمیم خواص قابل قبولی را ازنظر فرم آناتومیک ، تطابق لبه ای  و تماس اینترپروگزیمال حفظ نمود.

مقاومت به تغییر رنگ لبه ای در بیودنتین برتر از z100 بود.

در مواردی که پس از کنترل وایتالیتی پالپ، بیودنتین به عنوان جایگزین عاج حفظ و با کامپوزیت z100 پوشانده شد،

ترمیم هایی مطلوب و بدون علایم کلینیکی را فراهم آورد.

‏نتیجه گیری:

بیودنتین به عنوان ماده ترمیمی دندانهای خلفی تا شش ماه قابل قبول است.

چنانچه پس از این مدت با کامپوزیت z100 پوشش داده شود،

یک جایگزین عاجی مناسب، با کارآیی مطلوب و قابل قبول خواهد بود.

‏اهمیت کلینیکی:

بیودنتین می تواند به عنوان جایگزین عاج در زیر ترمیم های خلفی کامپوزیت استفاده شود.

مقدمه

‏آمالگام، کامپوزیت ها و سمان های گلاس آینومر عمومآ برای ترمیم دندانهای خلفی استفاده میشوند.

کاربرد آمالگام ،دلیل زیبایی نامطلوب و نگرانی از مسمومیت با جیوه رو به کاهش است.

از آنجایی که اثر ابریزیو سمان های گلاس آینومر مورد اختلاف نظر است،

کامپوزیت ها به اولین انتخاب در ترمیم های مستقیم تبدیل شده اند.

در حفره های خلفی عمیق، گاهی ارزیابی مجدد سلامت پالپ چند ماه ‏پس از ترمیم لازم است.

در چنین شرایطی، ابتدا می توان از یک ماده ‏جایگزین عاج دارای خاصیت سازگاری زیستی برای ترمیم خلفی استفاده ‏نمود تا سلامت پالپ حاصل شود.

پس از اطمینان از سلامت پالپ،

برای قرار دادن ماده ‏کامپوزیت دائم می توان بخشی از ترمیم اولیه را به منظور جلوگیری از آلودگی باکتریابی برداشت.

ماده جدید بیودنتین با بپس تری کلسیم سیلیکات می تواند هم به عنوان ترمیم موقت مینا و هم به عنوان جایگزین عاج بکار برده شود.

بر اساس خواص سیل کنندگی مطلوب، استحکام فشاری بالا و کوتاه بودن زمان سخت شدن این ماده به عنوان ماده ترمیمی پیشنهاد شده است.

این مطالعه با هدف تعیین مدت زمان مقاومت بیودنتین به عنوان ماده ترمیمی در برابر نیروهای اکلوزال ناشی از عمل جویدن انجام شد.

همچنین چگونگی کاربرد آن در همراهی با یک ترمیم کامپوزیت بررسی گردید.

در این مطالعه، کامپوزیت با بپس رزینی 100z که بیش از یک دهه در ترمیم دندانهای خلفی کاربرد کلینیکی داشته است،

به عنوان ماده مورد مقایسه استفاده شد.

مواد و روشها

‏نوع مطالعه و نحوه انتخاب بیماران

‏این مطالعه که از نوع آیذده نگر، تصادفی، مولتی سنتریک میباشد،

در سال ٢٠٠۵ ‏آغاز شد و بیماران طی یک دوره ٣ ‏ساله تحت پیگیری قرار گرفتذد.

تعداد ٢٠٠ ‏بیمار برای انجام مطالعه تخمین زده شد تا حداقل ١٠٠ ‏مورد مشاهده در هر گروه درمان در شش ماه وجود داشته باشد.

بیماران از میان مراجعه کنندگان به بخش های ترمیمی دو بیمارستان دانشگاهی فرانسه انتخاب شدند.

پیش از شروع مطالعه، ده محقق از دو مرکز درمانی در شرایط کلینیکی و بر روی مدل های دندانی با کاربرد بیودنتین تحت آموزش قرار گرفتند.

چون کار با بیودنتین شبده به کار با مواد رایج است، هیچگونه آموزش تخصصی به محققان ارائه نشد.

پروتکل، اصلاحات آن و فرم های رضایت نامه توسط یک کمیته اخلاقی مستقل تایید شد.

مطالعه از طرف کارشناسان با تجربه امور بهداشت فرانسه مورد موافقت قرار گرفت و به شماره 2004/12/013 ‏ثبت شد.

مطالعه مطابق با اصول بیانیه هلسینکی و توافقنامه بدن المللی ICH) انجام شد.

پیش از ورود بیماران به مطالعه، از آنها رضایت نامه کتبی اخذ شد.

معیارهای ورود بیماران به مطالعه عبارت بودند از:

‏. سن ١٨ ‏تا ٨٠ ‏سال

‏. داشتن یک یا دو اندیکاسیون قطعی برای ترمیم های اکلوزال یا اکلوزو- پروگزیمال در دندانهای خلفی وایتال شامل پرمولر اول تا مولر سوم با حفره های کلاس I و کلاس II (بر اساس ارزیابی های رادیوگرافیک)

‏تست وایتالیتی پالپ انجام گردید و دذدانهای با ضایعات غیر قابل برگشت از مطالعه خارج شدند.

معیارهای خروج از مطاله  عبارت بودند از:

‏. دذدانهای بدون وایتالیتی

‏. کنترااندیکاسیون درمان با بیودنتین یا 100z (کامپوزیت دندانی مسترد کننده 3M)

‏. حساسیت یا آلرژی به اجزا تشکیل دهنده بیودنتین یا 100z

‏. مشکلات پریودنتال شدید

‏. عدم پذیرش ترمیم دائم از سوی بیمار . سابقه رادیوتراپی

روشهای مورد استفاده در مطالعه

‏بیماران با استفاده از نرم افزار اکسل بطور تصادفی به دو گروه درمان با بیودنتین یا کامپوزیت 100z  تقسیم شدذد.

ترمیم ها در ابتدای مطالعه یا روز صفر انجام شدند.

حفره های توسط فرز الماسه (shape 830) و مطابق با اصول ترمیم های مستقیم کامپوزیت تراش داده شدند.

‏در گروه 100z، از یک سیستم ادهزیو ‏( All Bond 2, Bisco IL, USA) استفاده شد و توسط دستگاه لایت کیور (Satelec ‏) بمدت ١٠ ‏تانیه تحت تابش نور با شدت  ‏قرار گرفت.

پس از جریان مکرر هوا، حفره های با کامپوزیت 100z توسط تکنیک انکرمنتال افقی (حداکثر ضخامت هر لابه  ‏) پر شدند.

کیورینگ هر لابه بمدت ٢٠ ‏تانیه طبق دستور کارخانه سازنده انجام شد.

‏بیودنتین یک ماده دندانی با بیس Ca3SiO5 است (Laboratoires Septodont, Saint-Maur, France) که از پودر متشکل از تری کلسیم سیلیکات (3CaO.SiO2) ، کلسیم کربنات (CaCO3) و ز،رکونیوم اکساید (و~علا)، یک جز، ما،ع حاوی کلسیم کلراید (CaCl2.2H2O) و یک عامل کاهنده آب تشکیل شده است.

هر دو جز، به شکل واحدهای یکبار مصرف عرضه میشوند. پنج قطره مایع به یک واحد پودر افزوده شد.

پس از اختلاط به مدت ٣٠ ‏تانیه با سرعت  ‏، بیودنتین بدون نیاز به آماده سازی سطحی بکار برده شد.

پس از این مرحله، یک رادیوگراف کنترل گرفته شد.

برای هر بیمار، جلسات پیگیری در 15 روز، ماه 6 ام، ماه 12 ام ، ماه 24 ام، ماه 26 ام تعیین شد.

در هر جلسه یک ارزیابی کلینیکی و یک بررسی رادیوگراف انجام شد.

‏در هر جلسه عملکرد ماده و سلامت آن مورد بررسی قرار گرفت.

عملکرد ماده با ارزیابی خصوصیات کار با ماده شامل سازگاری ‏، زمان کارکرد (از نظر کافی بودن برای آماده سازی و کاربرد ماده)، چسبندگی به اینسترومنت ها و سهولت مدیریت ‏تعیین شد. سپس خصوصیات ترمیم شامل فرم آناتومیک، تطابق لبه ای، کیفیت تماس پروگزیمال، تغییر رنگ لبه ای، خشونت سطحی، پوسیدگی تانویه و درد پس از عمل بررسی گردید.

از آنجایی که هدف اصلی مطالعه ارزیابی طول عمر بیودنتین به عنوان یک ترمیم خلفی موقت بود، معیارهای مورد ارزیابی از USPHS انتخاب شد. البته برای این مطالعه، برخی معیارها بی ارتباط بودند.

در این ارزیابی ها، معیارهای مورد استفاده و نحوه درجه بندی آنها عبارت بودند از:

– سازگاری، زمان کارکرد، چسبندگی به اینسترومنت ها و سهولت مدیریت‏(درجه صفر تا ٣ ‏): صفر= خیلی خوب؟ ١ ‏- خوب؛ ٢ ‏- بد؛ ٣ – خیلی بد ؟

‏~ فرم آناتومیک (درجه صفر تا ٣ ‏): صفر= هماهنگی ترمیم با فرم موجود؟

١= عدم هماهنگی ترمیم، اما بدون اکسپوژر عاج یا اکسپوژر بپس؛

٢ ‏- از دست رفتگی بخشی از ترمیم در حد اکسپوز شدن عاج؛

٣ ‏- از دست رفتن یک بخش یا کل ترمیم، شکستگی، اکلوژن تروماتیک، درد در دندان یا ،افت پیرامون. (درجات بزرگتر از ١ ‏از نظر کلینیکی غیر قابل قبول درنظر گرفته شدند.)

‏- تطابق لبه ای (درجه صفر تا ٢ ‏): صفر- تطابق لبه ای کامل ترمیم با دندان، عدم مشاهده نقص های لبه ای؟

١ ‏نقصهای لبه ای قابل توجه اما بدون اکسپوژر عاج؟

٢ ‏نقصهای لبه ای قابل توجه همراه با اکسپوژر عاج؛

٣ ‏ترمیم دچار شکستگی و متحرک، ماده غیرکافی؛

4 ‏- ترمیم متحرک، دچار شکستگی یا از دست رفتگی. (درجات بدش از ٢ ‏از نظر کلینیکی غیر قابل قبول درنظر گرفته شدند.)

‏~ کیفیت تماس پروگزیمال (درجه صفر تا ٢ ‏): صفر- وجود تماس، فضای ناکافی برای عبور نخ دندان بین ترمیم و دندان؛

١ ‏- وجود تماس، فضای کافی برای عبور نخ دندان بین ترمیم و دندان؛

٢ ‏- عدم وجود تماس بین دندان و ترمیم. (درجات ٢ ‏از نظر کلینیکی غیر قابل قبول درنظر گرفته شدند. در ترمیم های کلاس I ، این ارزیابی انجام نشد.

تغییر رنگ لبه ای (درجه صفر تا ٣ ‏): صفر- بدون تغییر رنگ؛

١ ‏- تغییر رنگ خفیف، قابل پاکسازی توسط پالیشینگ؛

٢ ‏- تغییر رنگ آشکار، غیر قابل پاکسازی توسط پالیشینگ؛

٣ ‏- تغییر رنگ قابل توجه. (درجات بیش از ٢ ‏از نظر کلینیکی غیر قابل قبول درنظر گرفته شدند.)

‏~ خشونت سطحی (درجه صفر تا ٣ ‏): صفر- سطح صاف؟

1= خشونت خفیف؛

2= خشونت سطحی، فیشینگ جدید غیرمجاز؛

٣ ‏- سطوح با پیت های عمیق، فیشورهای نامنظم. (درجات بیش از ١ ‏از نظر کلینیکی غیر قابل قبول درنظر گرفته شدند.

پوسیدگی تانویه (درجه صفر تا ١ ‏): صفر- بدون پومپدگی لبه ای؛

١ ‏- پوسیدگی لبه ای قابل رویت. (درجات ١ ‏از نظر کلینیکی غیر قابل قبول درنظر گرفته شدند.)

‏~ درد پس از عمل (درجه صفر تا ١ ‏): صفر- بدون درد؛

١= ‏درد قابل قبول؛

٢ ‏- درد غیر قابل قبول. (درجات ٢ ‏از نظر کلینیکی غیر قابل قبول درنظر گرفته شدند.)

‏بررسی سلامت ارزیابی وقایع ناخواسته در هر جلسه را شامل می شد.

درمان پوشش با 100z


آنالیز آماری
‏در پروتکل مطالعه پیش بینی شد بیماران نیازمند به بازسازی ترمیم های فبلی، می توانند در مطالعه باقی بمانند به شرط آنکه بخشی از ماده ترمیمی اولیه حفظ شده باشد و بیس حفره را پوشش داده باشد.

همچنین درنظر گرفته شد که سایر بخش های حفره توسط 100z و با استفاده از تکنیک closed sandwich پر شود.

سیستم ادهزیوی که برای گروه 100z استفاده شد، برای بافت های دندانی و همجنین برای بیودنتین استفاده شد.

‏نتایج گزارش شده در این مقاله از یک آنالیز موقتی گرفته شده است.

اطلاعات مربوط به تمام بیمارانی است که حداقل تا ویزیت ١٢ ‏- ام در مطالعه شرکت داشتند.

معیارهای ارزیابی بر حسب درجات تعریف شده در بالا تحت آنالیز قرار گرفتذد.

در مواردی که یک معیار، درجه غیر قابل قبولی دریافت کرد، ترمیم به عنوان یک درمان ناموفق درنظر گرفته شد و یک ترمیم جدید با کامپوزیت 100z انجام شد.

درجات مربوط به دو ماده ترمیمی با استفاده از آزمون های غیرپارامتریک با یک دیگر مقایسه شدند:

‏- آزمون فردمن ‏در همراهی با آزمون ویلکوکسون برای ارزیابی تاثیر زمان بر ماده (اصلاح مقدار p در مقاپسات چندگانه)

‏- آزمون مان- ویتنی برای ارزیابی ماده در یک زمان معین  به صورتی که معیار روش فراوانی مجذور کای انجام نشده است.

تمام ازمون ها  به صورت دو طرفه با درجه اهمیت 5% بوده اند. نتایج به صورت میانگین + انحراف معیار نشا داده می شوند.

تمام آزمون ها بطور دو طرفه و با درنظر گرفتن سطح معنا دار 5% انجام شدند. نتایج به شکل میانگین و انحراف معیار ارائه شدند.

نتایج:

رومش ترمیم

‏در زمان آنالیز موقتی، پذیرش تعداد کافی بیمار پایان یافت و ٣٩٧ ‏مورد وارد این مطالعه کلینیکی شدند.

از میان ٣٩٧ ‏نفر، ٢١٢ ‏مورد تحت درمان قرار گرفتند و بمدت حداقل ١٢ ‏ماه پیگیری شدند. نتایج گزارش شده در این مطالعه مربوط به این ٢١٢ ‏نفر می باشد.

تعداد ٧٧ ‏نفر ( 36.3%) در گروه حفره های کلاس I و تعداد ١٣۵ ‏نفر ( 63.6%) در گروه حفره های کلاس II تقسیم بندی شدند.

دندانهای مولر در 64 ‏نفر ( 30.2% ‏) و دندانهای پرمولر در ١٢٨ ‏نفر ( 69.8%) تحت درمان قرار گرفتند.

برای ٩6 ‏بیمار با میانگین سنی 36±14 سال ترمیم بیودنتین و برای ١١6 ‏بیمار با میانگین سنی 39±14 ‏سال ترمیم 100z انجام شد.

روش ترمیم در دو گروه مشابه بود بجز آنکه بیماران بیشتری در گروه بیودنتین به قرار دادن ماتریس احتیاج پیدا کردند

و به فرم ریتنشن نیازمند شدند اما در این گروه لاینر حفره بکار برده نشد.

عملکرد ترمیم 

پس از قرار دادن ترمیم در روز صفر ، دو ماده از نظر

‏مدیریت ‏درجات صفر (خیلی خوب) تا ١ ‏(خوب) دریافت کردند (ب دول ١ ‏).

درجه سازگاری در گروه بیودنتین بطور قابل توجهی برتر از گروه 100z بود (P=0/005).

خصوصیات ترمیم شامل فرم آناتومیک، تطابق لبه ای و تماس پروگزیمال در سطح خیلی خوب درجه بندی شدند (میانگین درجات نزدیک به صفر).

‏طی دوره پیگیری، عمکرد محصولات در هر جلسه ارزیابی شد.

برای بیشتر بیماران با ترمیم های 100z، درجه فرم اناتومیک در سراسر دوره مطالعه در حد خیلی خوب باقی ماند.

در گروه بیودنتین، این ماده تا شش ماه بعد از ترمیم از نظر فرم آناتومیک، تطابق لبه ای و تماس پروگزیمال درجات خوبی را دریافت کرد.

تفاوت بدن دو ماده هم در ماه ششم و هم در ماه ١٢ ‏-ام از نظر آماری قابل توجه بود (شکل 1a ‏ تا b1 ‏).

تغییر رنگ لبه ای و خشونت سطحی در هر دو گروه درجات خیلی خوبی را در سراسر دوره مطالعه حفظ کردند (شکل 1d

 

‏و 1e ‏). یک مورد پوسیدگی ذانویه در گروه بیودنتین در ماه

ششم گزارش شد که علت آن به از دست رفتگی ترمیم در ٢ ‏ماه قبل از ویزیت نسبت داده شد.

درمان پوشش با 100z

‏بررسی ها نشان داد که در ماه ششم، 100z از نظر فرم آناتومیک، تطابق لبه ای و تماس پروگزیمال نسبت به بیودنتین دارای درجات مطلوب تری بود.

این وضعیت همچنان پس از یک سال وجود داشت.

طی پیگیری بیماران مشاهده شد که بیودنتین دچار ابریژن شده است و یک ترمیم اضافی با 100z نیاز دارد.

در این ارزیابی موقتی، طبق نتایج بدست آمده برای ٨٠ ‏بیمار این ترمیم اضافی انجام شده بود.

بیست و پنج درصد موارد ابریژن قبل از ماه ششم، 30% بین ماه ششم تا ماه ١٢ ‏-ام و 46% پس از ماه ١٢ ‏ایجاد شده بودند (شکل ٢ ‏).

علت قرار دادن کامپوزیت روی بیودنتین عمدتآ بروز ابریژن (روی سطح اکلوزال یا روی تماس پروگزیمال) بود.

جزییات در جدول ٢ ‏نشان داده شده اند. تصمیم گرفته شد که در سایر موارد و طی ویزیت بعدی، کامپوزیت به بیودنتین افزوده شود.

بنابراین در مرحله دوم مطالعه، کارآیی بیودنتین پوشیده شده با 100z مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج نشان داد که بیودنتین عملکرد خوبی داشت زیرا آزمایش وایتالیتی پالپ در تمام بیماران مورد آزمایش مثبت بود.

بیودنتین با استفاده از فرز تراش داده شد اما بخشی از آن به عنوان جایگزین عاج حفظ شد تا از نفوذ باکتریها از طریق توبولهای عاجی جلوگیری شود.

مقاومت بیودنتین در برابر تراش بسیار مطلوب بود.

تقریبآ تمام محققان این مطالعه مراحل درمانی انجام شده را در سطح بسیار مطلوب ارز،ا.ی کردذد.

ارزیابیهای انجام شده نشان داد که درجات مربوط به فرم آناتومیک، تطا.ق مارجینال، ،ماس پروگزیمال، مقاومت به تغییر رنگ لبه ای، خشونت ~ی، عدم وجود پوسیدگی ثانوبه و درد پس از عمل در سطح بسیار مطلوبی بودند.

سلامت مواد

‏در آنالیز موقتی، مجموعآ هشت وضعیت نامطلوب در ٢١٢ ‏مورد (چهار مورد در هر گروه) گزارش شد.

در گروه 100z ‏، یک مورد اولسر دهانی دیده شد که احتمالآ به کاربرد این ماده ارتباطی نداشت.

همچنین سه مورد درد گزارش شد (در یک مورد، درد با دوام بود که با اطمینان به سیستم ادهزیواکامپوزیت نسبت داده شد

و بنابراین ترمیم برداشته شد.

در دو مورد دیگر، درد حداکثر ٣ ‏روز ادامه یافت و احتمالداده شد که به سیستم ادهزیواکامپوزیت مرتبط است).

در گروه بیودنتین، یک مورد حساسیت سرمایی وجود داشت که علت آن از دست رفتن بخشی از ماده واقع بر سطح اکلوزال بود.

همچندن سه مورد درد وجود داشت که یک مورد آنها احتمال داده شد

که به ماده مورد استفاده ارتباطی ندارد (شکست در مرحله تشخیص).

بحث:

این مطالعه اولین کارآزمایی کلینیکی است که به ارزیابی عملکرد و سلامت بیودنتین پرداخته است.

بیودنتین یک ماده جدید جایگزین عاج میباشد که عمدتآ از تری کلسیم سیلیکات تشکیل شده است.

اخیرآ سازگاری زیستی این ماده در مطالعات آزمایشگاهی اثبات شده ‏است.

به عنوان نکته مهم، این ماده عملکردهای اختصاصی فیبروبلاست های پالپ از جمله مینرالیزاسیون و همچنین بیان ژنی  کلاژن نوع I

، سیالوپروتئین عاج و نستین را تحت تاثیر قرار می دهد.

بیودنتین ممکن است بازسازی و التیام پالپ را در موارد اختلالات جزئی لایه ادنتوبلاستیک بهبود دهد.

از نظر خواص مکانیکی، این انتظار وجود داشت که بیودنتین بتواند در وضعیت هایی که ارزیابی التیام پالپ قبل از ترمیم نهایی مورد نیاز است،

به عنوان یک ماده ترمیمی در دندانهای خلفی مورد استفاده قرار بگیرد.

در این کارآزمایی، بیودنتین از نظر عملکرد در زمان پس از انجام ترمیم و مدیریت، ‏نتایج مطلوبی را نشان داد.

دو معیار ارزیابی شامل عدم وجود ´´درد پس از عملی´´ و ´´پوسیدگی ثانویه،

هم برای بیودنتین و هم برای 100z با درجات مطلوب همراه بودند.

درد پس از عمل اغلب در ترمیم های خلفی کلاس I و II در استفاده از مواد با بیس رزینی مشاهده میشود.

در مطالعه حاضر تقریبآ هیچ یک از بیماران مورد بررسی دچار درد پس از عمل نشدند.

در گروه بیودنتین، تنها یک مورد پوسیدگی ثانویه در پیگیری یک ساله گزارش شد.

این مورد بدلیل از دست رفتن ماده ترمیمی بوجود آمده بود. در استفاده از بیودنتین مورد نامطلوب دیگری مشاهده نشد.

مشکل شایع دیگری که در ترمیم های خلفی کامپوزیت دیده میشود، تغییر رنگ لبه ای است.

در این مطالعه مشاهده شد که بیودنتین در ارتباط با این ویژگی بطور قابل توجهی مطلوب تر از 100z بود. البته باید بخاطر داشت که

این مطالعه از نوع موقتی بود و تنها برخی از بیماران تا انتهای دوره سه ساله مطالعه مشارکت خود را حفظ کردند.

‏در این مطالعه موقتی مشاهده شد که در ماه ششم، 100z از

‏نظر فرم اناتومیک، تطابق لبه ای و تماس پروگزیمال نسبت به بیودنتین درجات مطلوب تری را نشان داد.

این وضعدت همچنان پس از یک سال وجود داشت.

در پیگیری بیماران مشاهده شد که درجاتی از ابریژن بر روی ترمیم های بیودنتین ایجاد شده بود.

ابریژن در 25% موارد قبل از شش ماه و در 30% موارد در فاصله شش ماه تا یک سال بروز کرده بود.

گرچه نقص در تطابق لبه ای نیازمند ترمیم جدید بود، اما تغییر رنگ لبه ای ایجاد نشد.

بنابراین تصمیم گرفته شد که در ویزیت بعدی، برای سایر بیماران کامپوزیت روی بیودنتین قرار داده شود.

پس از این فاز، محله دوم مطالعه آغاز شد که

‏در مرحله، بیودنتین به عنوان جایگزین عاج در زیر ترمیم مستقیم کامپوزیت بکار برده شد و مورد ارزیابی قرار گرفت.

 

‏در مواردی که بیودنتین به عنوان جایگزین عاج در همراهی با ترمیم مستقیم کامپوزیت استفاده شد،

معلوم گردید که برش و برداشت بیودنتین توسط یک فرز دندانپزشکی به آسانی قابل انجام است (در مرحله برداشت بخشی از ماده).

یک لایه ضخیم بیودنتین به عنوان جایگزین عاج در محل حفظ شد تا وظایف بیولوژیک و سیل کنندگی را انجام دهد.

افزودن 100z با استفاده از تکنیک ساندویچ انجام شد.

این شیوه برای بیماران و بویژه در موارد وجود حفره های بزرگ که با افزا،ش خطر پوسیدگی تانویه همراهند،

یک مزیت درمانی محسوب میشود. این شیوه ممکن است به حفظ ساختمان دندان و افزایش طول عمر ترمیم کمک کند.

بعنوان یک نکته مهم، این درمان منجر به ترمیم هایی با عملکرد بسیار رضایت بخش شد.

نتیجه گیری

‏با توجه به خواص مدیریت ‏و تحمل استرس در دندانهای خلفی،

بیودنتین می تواند بطور موفقیت آمیزی تا شش ماه به عنوان ماده ترمیمی خلفی استفاده شود.

پس از این دوره ابریژن مهمترین فرآیند تخریب ترمیم خواهد بود،

گرچه منجر به تغییر رنگ لبه ای نمی شود.

مطالعه حاضر نشان داد در کاربردهای کلینیکی، بیودنتین این قابلیت را دارد

که در ترمیم های خلفی به عنوان جایگزین عاج در زیر کامپوزیت مورد استفاده قرار گیرد.

 

برچسب ها

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *